What

ดอกเสี้ยวขาว

ชื่อสามัญ                       Mountain ebony tree, St. Thomas tree
ชื่อวิทยาศาสตร์            Bauhinia variegata L.
วงศ์                                LEGUMINOSAE - CAESALPINIOIDEAE
ชื่ออื่นๆ                          เปียงพะโก(สุโขทัย) โพะเพ่(กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี) เสี้ยวดอกขาว(ภาคเหนือ) 
                                      นางอั้ว(เชียงใหม่)

ลักษณะทั่วไป               ประเภทผลัดใบ ต้นสูง 5 – 10 เมตรแต่สูงได้ถึง 15 ม. ใบเป็น ใบเดี่ยว 
                                      ออกสลับรูปไข่กว้างถึงค่อนข้างกลม เส้นผ่าศูนย์กลาง 6-16 ซ.ม.ปลายเว้าลึก 
                                      โคนเว้ารูปหัวใจ เส้นใบออกจากโคนใบ 11-13 ดอกสีขาวหรือม่วง กลิ่นหอม
                                      ออกเป็นช่อสั้นตามกิ่ง จำนวนดอกน้อย กลีบดอก 5 กลีบ เมื่อบานเส้นผ่าศูนย์
                                      กลาง 7-12 ซ.ม .เกสรตัวผู้ 5 อันไม่เท่ากัน ผล เป็นฝักแบน กว้าง 2-2.5 ซ.ม.
                                      ยาว 20-30ซ.ม. ฝักแก่แตกได้ เมล็ด10-25 เมล็ด

สภาพที่เหมาะสม        เติบโตได้ดีในดินที่ระบายน้ำดี ความชื้นสูง แสงแดดจัด
ถิ่นกำเนิด                      เอเซียเขตร้อน อินเดีย มาเลซีย ไทย(พบมากทางภาคเหนือ)
ประโยชน                    ใช้เปลือก มีสารรสฝาด (tannin) ใช้เป็นยาฝาดสมาน ชะล้างบาดแผล และแก้ท้องเสีย
                                     ใช้ย้อมแห อวน ให้คงทน เนื้อไม้ใช้เป็นเชื้อเพลิง ใบอ่อน และฝักอ่อน เป็นอาหาร